Verftoetsen

Ook al ben ik de ganse zomer blijven schilderen, ik beschouw de vorige lessen liever als opwarming. Tijd om er wat deftiger tegenaan te gaan. Vandaag werk ik op een canvasboard, dat zet altijd aan om wat beter m’n best te doen. Eerst zorg ik voor een sfeervolle achtergrond door de drogende verf op m’n palet er met een brede kwast kwistig op te smeren. Door de kleuren met grote bewegingen in elkaar te wrijven maak ik een rustgevende achtergrond waar toch wat kleur in zit.

Daarna is het kwestie van even te wachten tot die laag een beetje droogt. Een kijkje nemen bij de collega-schilders kan nooit kwaad. Dat aangevuld met een lange pauze zorgt ervoor dat de achtergrond min of meer overschilderbaar is. Ondertussen zijn we halfweg de les. Dat is ook niet slecht want zo is de druk wat hoger. Dat helpt om geconcentreerd te werken. Zo heb ik geen tijd meer om te prutsen of knoeien. Elke toets moet bij wijze van spreken meteen goed staan.

Met die verhoogde concentratie lukt het aardig om op korte tijd dit portret op te zetten. Na een half uurtje bekijk ik eens op afstand of het werkt en er geen te grote fouten in zitten. Het ziet er behoorlijk uit, geen opvallende mankementen. Dan kan ik met stevige toetsen het portret gaan modelleren. In eerste instantie gaat dat vlot. De onderlaag hecht goed en is droog genoeg zodat die niet mengt met de verf die ik aanbreng. Maar gaandeweg wordt het wat lastiger als ik correcties moet maken. Dan beginnen de onderliggende toetsen zich te vermengen met de nieuwe toetsen. Hier en daar veeg ik stukken die niet goed staan weg om er frisse toetsen bovenop te zetten.

Portret met vlotte verftoetsen.

Ik laat bewust enkele delen onafgewerkt om de aandacht op het gezicht te leggen. Daar breng ik ook kleinere toetsen aan om de kleuren te laten zinderen. Dat brengt leven in het portret. Ik besef dat het niet helemaal accuraat is, maar dit schilderijtje straalt iets fris en sprankelend uit.