Laatste pose

Voor de laatste pose van het jaar wil ik nog eens iets geks doen. Op een langwerpig formaat dat doorgaans gebruikt wordt voor landschappen ga ik een zittend model schilderen. Daarvoor kantel ik het doek zodat het rechtop staat. Het hoeft niet gekker te worden dan het al is. Het valt niet mee om op die manier te werken omdat ik noodgedwongen een groot deel van het lichaam moet afsnijden. Onwaarschijnlijk hoe die ingreep het zo veel moeilijker maakt om de verhoudingen goed te krijgen. Ook al meet ik behoorlijk vaak na, ik krijg het niet helemaal goed. De arm is wat te kort en de rug krijgt niet genoeg volume. Ook het haar lijkt iets te veel op het werk geplakt.

Omdat de compositie me bevalt, ben ik in de tweede les niet geneigd om het drastisch te herwerken. Bovendien ben ik nogal tevreden over de atypische zachte kleuren. Die geven rust en kalmte aan deze zittende houding. Tijdens de les herwerk ik nog een en ander, vooral details vrees ik. Na de pauze zie ik niet meteen wat ik nog kan verbeteren. Tijd voor een tweede werk, op een kleiner doek. Dat zet ik snel en spontaan op. Ik wil hier een zekere frisheid bewaren.

De laatste les werk ik verder op het kleine portret waar ik met vlotte toetsen een poging onderneem om wat harmonie in de kleuren te stoppen. Omdat Philippe bij de eindbespreking van m’n werk wat opmerkingen had gemaakt over mijn veelvuldig gebruik van blauw en rood, tracht ik vandaag het blauw al wat te vermijden. Wellicht zal hij het nog te rood vinden. Dat rood weglaten of temperen is de volgende stap.

Met droge borstelstreken en sterke contrasten komt er leven in het schilderij.

Tussendoor geeft Philippe nog een opmerking over mijn ander werk dat aan de muur hangt. Wanneer hij zegt dat het hoofd te groot is,
besef ik meteen dat hij gelijk heeft. Alleen vond ik het handiger om te doen alsof ik het niet zag. Nu moet ik het wel aanpassen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik zet me aan het werk van vorige week en na een half uurtje is het grondig aangepast. Er rest nog net genoeg tijd om in het kleinere portret wat extra contrasten aan te brengen zodat het nog een aanvaardbare staat van afwerking krijgt.

Door het hoofd drastisch te herwerken kloppen de verhoudingen al wat beter.