Salvation

Liggende houdingen vind ik doorgaans leuk om te doen. Waarom dat zo is, weet ik zelf niet goed. Misschien heeft het ermee te maken dat je dan uit veel meer hoeken een interessant zicht hebt op het model. Er gebeurt altijd wel wat, waar vandaan je ook kijkt. Je hebt iets meer verkortingen en verschillende richtingen die een boeiender beeld opleveren.

In deze compositie komt dat kussen op het kleurige laken goed van pas. Het vormt de spil waar de compositie omheen gedrapeerd valt. De voeten heb ik bewust vaag opgezet zodat de blik vanzelf in het beeld wordt getrokken over de welvingen van de poep en de schouders naar het hoofd dat de verbinding maakt met de handen. Zo maken de ogen van de toeschouwer vanzelf een lange boog van de rechterbovenhoek naar linksonder.

Als beeld ben ik nogal tevreden over dit schilderij. De compositie staat stevig en het werkt goed. De kleuren van de rechterhelft krijgen ook mijn goedkeuring. In de linkerhelft ben ik zelf niet helemaal overtuigd. De blauwe tinten in de armen en handen zorgen voor een koel contrast in de voorgrond. Dat werkt wel tegenover de warmere kleuren in de achtergrond. Jammer dat de kleuren in het gelaat niet helemaal passen bij die aanpak. Ik zit in de buurt. Toch heb ik de juiste kleuren daar niet te pakken.

Sterke compositie waarin ik eindelijk eens iets niet uitwerk.

Af en toe wel interessant om een werk te maken waar je zelf nog wat uit kan leren. Deze compositie heeft me wel aangezet om iets bedachtzamer aan een schilderij te werken. Soms kan het geen kwaad even stil te staan waar je mee bezig bent. Dat zou ik iets vaker moeten doen.