Vlierbeek

Omdat de omgeving rond de abdij van Vlierbeek zo boeiend is, besluiten we er nog eens te gaan schilderen. Ondertussen staan de bomen mooi in blad en dat geeft een heel ander uitzicht dan vorige keer. Het zijn ook niet allemaal dezelfde schilders, niet iedereen kan zich telkens vrijmaken.

Wanneer ik aankom zijn enkele vlijtige collega’s al bezig. Vorige keer had ik m’n zinnen al gezet op de hoeve die naast de abdij ligt. Met die moestuin, de fleurige border en die blauw met witte luiken vormt het een prachtig plaatje. Op het grasveld tussen het café en de hoeve staat een mooie boom waaronder ik rustig in de schaduw kan werken. Want je merkt meteen dat in de zon zitten geen optie is vandaag.

Voorbereidende schets.

Voor ik er echt aan begin maak ik snel een schets om de verhoudingen in die gevel te leren kennen. Ik maak wel wat fouten, maar die zullen me helpen om het straks in aquarel beter te doen. Met het idee van die hoeve in m’n achterhoofd had ik thuis al een langwerpig vel opgespannen. Dat komt mooi uit om de hoeve er volledig op te zetten. Na de voorbereidende schets lukt het vlot om het gebouw redelijk correct in potlood te schetsen. Al vlug kan ik beginnen met lichte kleuren in brede vlakken aan te brengen. Gaandeweg werk ik alles met meer detail en kleur verder uit.

Hoeve bij de Abdij van Vlierbeek.

Tussen de bedrijven door neem ik een kijkje bij de vrienden of komen ze bij mij langs. Dat maakt zo’n namiddag schilderen in open lucht best aangenaam. Na een paar uur ben ik min of meer klaar. Tijd voor een drankje op het terras, waar we nog een paar uurtjes blijven kletsen…

Wanneer ik mijn werk achteraf nog eens bekijk maak ik de bedenking dat de kleur van gevel en dak te weinig verschilt. Ik besluit op basis van mijn schets een andere compositie uit te werken in aquarel. Nu let ik wat beter op hoe de kleuren zich in het schilderij gedragen. Dat levert andere keuzes en een andere sfeer op. De kleuren staan nu sterker en dat geeft een mooi effect. Al wijkt het daardoor wel wat af van wat veel mensen als aquarel beschouwen. Maar ja, dat is ook de vrijheid van de schilder.

Hoeve bij de abdij van Vlierbeek.