Kasteel Le Paige

In een overmoedige bui besluit ik ook deze week met de fiets te gaan schilderen. Zo op het gevoel schat ik dat ik er op drie kwartier wel zal geraken. Eerst nog even mijn materiaal zorgvuldig in de fietszakken proppen. Dan moet ik toch iets zuiniger zijn. Zo kan onder andere de tekenplank niet mee. Maar niet getreurd, mijn grote blok tekenpapier past perfect in de zak naast mijn schilderkoffer en hij kan perfect dienst doen als surrogaat tekenplank. Zo kunnen mijn stoeltje en rugzakje in de andere zak.

De tocht verloopt vlot. Deze week hoef ik niet over een paadje vol putten en kuilen te fietsen. Terwijl ik nog altijd middenin het groen kan fietsen. Alleen het laatste stuk rijd ik door het centrum van Herentals. Uiteindelijk doe ik er 46 minuten over. Mijn buikgevoel lijkt nog in orde. Al is het nog vroeg en niet al te warm. Dat zal vanavond wel anders zijn.

Het kasteel Le Paige is in principe best mooi, maar we zitten er nogal dicht op. Het zou beter zijn als we afstand kunnen nemen maar met al het groen eromheen is dat niet mogelijk. Naast het kasteel ligt nog een park met een verwaarloosde vijver. Zeker de moeite om hier straks nog een kijkje te nemen.

Uiteindelijk besluit ik enkele schetsen van het kasteel zelf te maken. De vele torentjes zien er best sprookjesachtig uit. Wat perspectief betreft vormen ze alvast een interessante uitdaging. Ik warm me op met een tekeningetje met fineliners en een schets met potlood. Tegen de middag zitten mijn schildervrienden aan de zijkant van het kasteel. En inderdaad van die kant heb je een leuk zicht op verschillende feeërieke torentjes boven de uitsprong in de zijgevel.

Spits torentje bovenop het kasteel.
De voorgevel van het kasteel.
Een feeërieke toren achteraan het huis. Let op de bloemen bovenop de dakkapellen.
Aquarel met de sprookjesachtige torentjes.

Na de middag wordt het tijd om een cafeetje op te zoeken. Aan de oever van de Kleine Nete vinden we aan de Hut een tafeltje en drank. Hier vertrekken kanotochten op de Nete. Het lijkt even alsof we op vakantie zijn. Een plek om te onthouden. Nadat onze dorst gelest is, keren we nog even terug naar het kasteel om wat zaakjes af te werken. Zelf loop ik nog even naar de vijver in het park voor een snelle aquarel. Met het nieuwe papier dat ik gekocht heb, lukt het uitstekend. Verbluffend wat een verschil de kwaliteit van het papier kan maken.

Ik ben niet bezorgd over nauwkeurigheid, ik probeer vooral de indruk van die plek te vatten.

Als afsluiter wil ik aan de oever van de Nete nog een aquarel maken. Die plek is zo inspirerend, daar moeten we van profiteren. Opnieuw gebruik ik het nieuwe kwaliteitspapier. Al voor ik begin heb ik een goed beeld van het eindresultaat. Dat helpt wel om snel de juiste kleuren te vinden en ze goed op papier te zetten. Na een klein uur ben ik er klaar mee. Nu rest nog de fietstocht naar huis.

De aanlegsteiger voor de kano’s aan de Kleine Nete.

Achteraf zoek ik voor de aardigheid op hoe ver ik eigenlijk gefietst heb: iets meer dan 18 km. Dan heb ik gemiddeld bijna 24 km per uur gereden. Zo zonder training is dat niet slecht gefietst.