Kerkplein en omgeving

Vandaag schilderen we bovenop de berg van Heist-op-den-berg. Het kerkplein met de Sint-Lambertuskerk en het gemeentehuis vormen de historische kern van de gemeente. Met de oude huizen rond het plein is het een leuke omgeving om te schilderen. Vanwege de zon verkies ik toch me op de helling van de berg te positioneren. Daar heb je veel hoekjes en kantjes die de moeite zijn om te schilderen. Het grootste voordeel vind ik vandaag dat we daar onder de grote eik kunnen zitten, gezellig in de schaduw.

Met de fiets is het niet ver, ik ben dus een van de vroege vogels vandaag. Nog voor ik mijn Leuvense vrienden ga ophalen aan het station heb ik al twee schetsjes klaar. Een met het zicht op een van de terrasjes onderaan de berg, een ander met zicht naar het kerkplein. Eigenlijk zijn beide wel leuk om als aquarel aan te pakken.

Zicht naar het Kerkplein bovenop de berg.
Het zicht naar beneden met de glazen koepel van het café.

In de schets van de glazen koepel komt het gevoel van diepte goed uit. Rechts vind ik het jammer dat de trap naar het terras verborgen is achter de haag. Ik besluit me een beetje te verzetten om een iets ander beeld te krijgen. Omdat hier wel wat perspectief bij komt kijken, besteed ik genoeg aandacht aan mijn tekening. Als die eenmaal klaar is gaat het schilderen vlot. Al lig ik in de knoei met de kleuren. Ze worden wat te vuil waardoor het zonnige effect verloren gaat. Pas achteraf besef ik dat mijn schets sterker is, zeker wat compositie betreft. In de aquarel zit de perspectief beter, de koepel is correcter weergegeven en de trap naar het terras voegt wel extra diepte toe.

De glazen koepel zit goed, met een geslaagde reflectie van de gevel.

Na een verfrissende pint, ga ik op zoek naar een ander plekje voor een tweede aquarel. Uiteindelijk vind ik een plaats in de schaduw met een gelijkaardig uitzicht als m’n eerste schets. Ik beperk me hier tot het tekenen van de belangrijkste perspectieflijnen. Na vijf minuten begin ik met verf. De schaduwen veranderen behoorlijk snel. Dat los ik op door zo snel mogelijk de grote schaduwvlakken op de gebouwen en de hagen vast te leggen. Daarna pas begin ik aan de details. Ik moet er wel op letten eerst de rode bloemen aan te geven. Anders kan ik die niet fris houden. Uiteindelijk vind ik ook hier de kleuren niet levendig genoeg.

Zicht door het plantsoen naar het Kerkplein.

Rond vier uur ronden we af zodat we nog naar de expo van de zomerschilders in het cultuurcentrum kunnen gaan kijken. Mijn vrienden willen ook mijn tentoonstelling in de bibliotheek bekijken. Eerst gids ik mijn Leuvens vrienden langs mijn schilderijen, nadien komen mijn zomerse vrienden aan de beurt. Met al die aandacht en de vele complimenten voel ik me de koning te rijk. Ondanks het zwakkere werk is vandaag toch een topdag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.