Cilinders en dozen

Na de bollen zijn we eerst overgeschakeld op staande cilinders. Een iets lastiger vorm, maar nog steeds zonder noemenswaardige perspectief. Het ronde vlak bovenaan wordt in perspectief een ellips die mooi aansluit op de rechtopstaande wand. Strikt genomen zit in de wand wel perspectief, maar die is zo klein dat we die gerust mogen verwaarlozen. Het lastigste is om de bovenste ellips platter te tekenen dan de onderste. Veel mensen hebben de neiging om de onderste ellips af te platten omdat die op een vlak staat. En de bovenste wil men ronder maken omdat men weet dat die rond is. Goed kijken en meten is de boodschap.

Bij liggende cilinders wordt het een ander verhaal. Dan lopen de lijnen aan de rand van het volume wel naar een verdwijnpunt. Maar ook dan blijft het zaak om de ellips die dichterbij ligt, platter te tekenen, en de verste ellips iets ronder te zetten. Ook de raakpunten tussen ellips en wand blijven lastige punten.

De volgende logische stap is de balkvorm. Hier komt de tweepuntsperspectief in het spel. Het bepalen van de horizon is cruciaal, en ook het besef dat de verdwijnpunten (zeker één van beide) altijd buiten het blad vallen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.