David

Met een foto van David Bowie die zijn tanden laat zien, maak ik het mezelf niet gemakkelijk. Nu moet ik niet alleen het wit van de ogen maar ook dat van de tanden zo correct en overtuigend mogelijk weergeven. Maar ik weet al dat we de neiging hebben het veel te wit te maken, terwijl zowel de ogen als de tanden in werkelijkheid in de schaduw liggen. Met die wetenschap ben ik al goed gewapend. Het mag dus zeker geen puur wit zijn, eerder een licht grijs met een zweem blauw erin.

De expressieve uitdrukking maakt het beeld op zich wel erg herkenbaar. In eerste instantie lijkt dat een voordeel omdat de vormen heel duidelijk afgetekend zijn. Maar in de praktijk blijkt het moeilijker om de gelijkenis zo echt goed te beoordelen. Zo merk ik pas in het laatste half uur dat ik de linker neusvleugel helemaal uit de haak heb gezet. Zodra ik het zie, kan ik er niet meer naast kijken. Maar het verrast me toch dat ik het de uren voordien nooit heb opgemerkt. Zo kan je een kapitale fout dus over het hoofd zien!

Maar de fout is snel rechtgezet. Dat zelfvertrouwen heb ik ondertussen wel, om wat verkeerd is resoluut aan te pakken. Als ik al zover ben geraakt, zal die laatste aanpassing ook wel lukken. Het is vaak meer een kwestie van durven, of toch zeker geen schrik te hebben. En dan komt het wel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.