Deconstructie

Na de studie van textuur en structuur gaan we over tot het ontmantelen van objecten. Door een voorwerp ‘af te breken’ leggen we de structuur bloot en vervormen we die terwijl de textuur behouden blijft. Door het object te deformeren tot een wezenlijk andere vorm, komt de nadruk nog meer te liggen op het correct weergeven van de textuur.

Al blijft — ondanks de deconstructie — de oorspronkelijk vorm vaak nog leesbaar. Dat komt in beide werkjes tot uiting. In het eerste snijd ik een pet-flesje diagonaal door en stop de dop met een draai in de eigen bodem. Het levert een zwierige vorm op waarin de essentiële delen van de fles nog herkenbaar zijn. Maar dat maakt het weergeven van de transparante huid er niet eenvoudiger op. Als beeld blijft het wel leesbaar en dat helpt om het geheel herkenbaar te houden.

In zichzelf gekeerde per-fles.

Voor het opengereten blik heb ik met een les niet genoeg tijd. De herkenbaarheid zit vooral in de bodem met de ribbels. Het materiaal op zich geeft al een beetje een indruk van blinkend materiaal, maar echt duidelijk is het niet. Het is een beetje jammer, want het is op zich best een leuke uitdaging om dat blinkend materiaal overtuigend weer te geven. Wie weet pik ik dit later nog eens op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.