Kwiek

Vandaag werk ik op een fel geel gekleurd canvasboard. Dat is niet eenvoudig maar het zet me aan om drastisch na te denken over mijn aanpak. Met de rijkelijk belichte rug kan ik dat felle geel wel gebruiken. Al moet ik toch voor wat contrast zorgen. Met wat alizarine crimson leg ik de contouren rond de figuur vast. In de schaduwpartij gebruik ik een afgezwakte versie van die kleur. Dat werkt ogenblikkelijk en geeft een mooie harmonie. Daarna is het kwestie van de verhoudingen wat correct te krijgen en de kleuren harmonisch te houden.

Op het kleine formaat lukt dat behoorlijk goed. Ik werk vrij lang met zuivere kleuren zonder er wit aan toe te voegen. Dat doe ik pas het laatste kwartier wanneer ik de rug en het haar oplicht aan de belichte zijde. Die sterke contrasten zorgen voor een verbazingwekkend dimensionaal effect. Hoewel in deze compositie geen gelaat te zien is, blijft het een sfeervol tafereel. De compositie met zowat de helft abstracte vegen, levert een krachtig beeld op.

Sfeervol schilderijtje met een uitgekiende compositie en sterke harmonische kleuren.

Omdat ik halfweg de les niet veel meer kan toevoegen, besluit ik een tweede werkje te maken. Het wordt een portret dat ik in een erg directe stijl schilder. Ik laat de vooraf ingekleurde ondergrond zoals die is en concentreer me op het portret zelf. Omdat ik niet veel tijd heb, zet ik er een goede vaart achter. Hier en daar heeft dat gevolgen voor de verhoudingen die niet overal kloppen. Maar het zit vrij goed. Door de stevige penseeltrekken krijgt het schilderwerkje wel een kwieke uitstraling. Al zou ik voor zo’n directe aanpak nog meer concentratie moeten opbrengen. Nu heb ik snel geschilderd én snel gekeken. Iets langer kijken en dan snel schilderen is de boodschap.

Vlot gepenseeld en gelijkend portret.