Picturaal

Het voorbije weekend heb ik even tijd genomen om enkele kleine canvasboards voor te bereiden. Dat is op zich heel gemakkelijk. Je neemt een brede borstel, wat acrylverf en een beetje water en gaat dan spontaan het doek kleur geven. Op een paar minuten ben je ermee klaar. Met die acrylverf duurt het niet lang voor het helemaal droog is. Het leukste is dat je daarmee een goede ondergrond hebt om op te werken. Je hoeft niet eerst het ganse doek te vullen voor je werkelijk kan beginnen schilderen.

Vandaag inspireert het model me om een portret te maken. Al heeft dat allicht net zo goed met het kleine formaat van mijn doek te maken. In elk geval loopt het schilderen heel vlot. De achtergrond zet ik met enkele grote vlakken op zonder me om details te bekommeren. Die zijn hier niet belangrijk. Al snel start ik met het opbouwen van het hoofd. Ook dat loopt voorspoedig. Om een of andere reden lijk ik haast elke toets meteen goed te zetten. De concentratie ligt blijkbaar hoog vandaag.

Meteen raak, die vlot geplaatste toetsen.

Halfweg de les sta ik zelf een beetje te kijken van het resultaat. Ik heb direct en spontaan geschilderd en dat is te zien in de verftoetsen. Ook de gelijkenis is er en bovendien heeft dit schilderijtje een warme sfeer. Ik ben er best trots op.

Omdat ik niet meteen zie wat er nog schort besluit ik een tweede werkje te beginnen. Ik zet me op een andere plek en begin er meteen aan. Het is niet omdat het in de eerste helft van de les zo goed liep, dat het nu ook zo zal zijn. Voor het tweede portret zet ik me iets dichter bij het model en plaats het hoofd wat groter in de compositie. Ook nu lukt het aardig. De verhoudingen zitten goed, de vormen staan sterk, de kleuren hangen goed aan elkaar. Het enige wat ik hier wat mis is de sfeer van het eerste werkje. En ja, de ogen zijn wat te fel blauw. Verder best tevreden over dit schilderijtje.

Iets te fel blauw in de ogen, verder best goed.