Flou artistiek

Nieuw jaar, oude gewoonten. Ja, ik kom alweer rijkelijk laat toe in de schilderklas. De rest van de leerlingen heeft wel goede voornemens: er is veel volk vandaag. Er blijft weinig plaats over. Maar ik zie kans om vrij dicht bij het model plaats te nemen. Dat is niet echt eenvoudig omdat ik het model wel erg in verkorting te zien krijg. Bovendien kijk ik nu, letterlijk tenminste, neer op het model. Dat is het eerste half uur toch wat zoeken naar de goede compositie en de juiste verhouding.

De eerste laag krijgt na een uur een behoorlijke vorm. Er zitten nog wat zaken mis, maar die kan ik de komende uren wel rechttrekken. De volgende moeilijkheid is om de kleuren goed te krijgen. Ik tracht de laatste weken om mijn kleurpalet wat aan te passen. De felle kleuren en het rood en blauw moeten eruit. Dat lukt aardig, al merk ik dat het blijvende aandacht vergt. Na de eerste les staat de vorm in een goeie compositie op het doek. Ik ben vooral tevreden over het been in de linkerbovenhoek. De kleuren zijn zacht vergrijsd waardoor ze naar achter wijken. Bovendien heb ik de borstelstreken wat vager gezet zodat ook daarmee het dijbeen in de achtergrond oplost.

Tijdens de tweede les wordt het moeilijk, nu moet ik zorgen dat de rest van het werk bij die geslaagde bovenhoek gaat passen. Het kost me moeite om naar voor toe met scherpere toetsen te werken en tegelijk de kleuren steeds minder grijs te maken. Door de kleuren sterker te maken komen ze naar voor. Het lukt me uiteindelijk min of meer.

Toch ben ik maar matig tevreden over het eindresultaat. Er schort wat te veel aan de verhoudingen, ik heb toch nog te veel detail toegevoegd en te weinig aan de fantasie overgelaten. Ik zal me toch eens moeten bezinnen over waar ik nu eigenlijk naartoe wil…

De zoektocht naar zachtere kleuren en een sferische perspectief levert een kunstwerk ‘flou artistiek’ op.