Onaf

Voor de verandering werk ik nog eens aan een figuur op papier. Omdat ik het niet geprepareerd heb, verlies ik wel wat tijd met een grondlaag op te bouwen. Anderzijds kan ik in die grondlaag al op zoek gaan naar de compositie.

Tegen de pauze is het volledige blad volgeschilderd en staat de compositie er ruwweg op. Het hoofd en de elleboog aan de rechterkant laat ik mooi binnen het blad vallen. De benen laat ik netjes voor de knie buiten het beeldkader vallen. Zo houd ik geen ongelukkige afsnijdingen over en heeft de figuur genoeg ruimte om voor zich uit te kijken. De donkere achtergrond geeft de mogelijkheid om het personage in lichte kleuren sterk naar voor te brengen.

Zo bedacht, zo gedaan. Ik werk met stevige toetsen waarmee ik meteen naar de vorm toe werk. De ondergrond die erdoor schemert, geeft de toetsen extra kracht. Dat geeft een stemmig resultaat. Op het eind van de les ben ik best tevreden. Tot ik besef dat het de laatste sessie is voor deze houding. Er zijn nog iets te veel elementen die verdere afwerking verdienen. Het schilderij straalt een onaf aspect uit. Al ben ik best tevreden over de aanpak in dit werk. Dat verdient navolging.

De stevige verftoetsen kunnen niet verhullen dat het werk niet af is.