Loom

Met deze liggende houding kan ik eindelijk een van mijn smalle doeken gebruiken. Het is een beetje lastig om me te installeren want zo’n doek van 120 cm breed vraagt wel wat ruimte. Uiteindelijk lukt het wel door de ezel schuin te zetten zodat ik niemand het zicht belemmer.

In de eerste sessie schets ik de compositie uit en zet de achtergrond ruwweg aan. Ik merk dat er wat schort aan de verhoudingen al zie ik niet meteen wat. Na wat geknoei besluit ik te wachten tot volgende week om daar op door te werken. Het laatste lesuur zet ik me op een andere plek en begin daar een nieuw werk met een stevige verkorting. Een leuke uitdaging.

Haar figuur is nog wat te plat in deze eerste aanzet.

In de tweede sessie zet ik alles wat steviger in de verf. Maar nog schort er wat aan de verhoudingen. Ze is smaller dan in werkelijkheid, zeg gerust dat ze te plat is. Na wat raad van Philippe komt het toch nog goed. Ondertussen begint het wat meer op een schilderij te lijken. Voorgrond, achtergrond en model staan allemaal wat steviger in de verf. De harmonische kleuren zorgen dat alles goed aan elkaar hangt.

In de achtergrond experimenteer ik verder op de losse vegen van vorige week.

Het laatste uur gooi ik me nog even op mijn tweede schilderij. Ik werk naarstig door en dat geeft een levendige toets aan deze studie. Toch prettig om eens meer op het gevoel te werken. Ik schilder eigenlijk zonder al te veel na te denken: observeren en schilderen tegelijk. Leuk wel, maar vermoeiend.

Op het gevoel geschilderd, zonder te veel na te denken.

De laatste sessie ligt het model helaas niet zoals vorige keer. Er zit iets te veel verschil op waardoor ik de handen en de romp moet herwerken. Aanvankelijk levert dat gezucht en stevige frustraties op. Ik vrees even dat het niet goed zal komen. Na de pauze gaat het gelukkig beter. Ik herwerk de borsten en het hoofd. De hand op de buik pak ik wat rustiger aan met een mooi resultaat. Als laatste herwerk ik de arm vooraan en zet ik het laken wat lichter aan.

Olieverf op doek, 120 x 60

Ik krijg zowaar een mooi compliment van de meester. De achtergrond vindt hij voor de verandering geslaagd. Het is goed dat ik er variatie in heb gestopt terwijl er nog een sterke binding blijft met het geheel. Het is niet langer een model geschilderd op een doek met een achtergrond erbij, maar een heus schilderij. Ik maak dus nog altijd vorderingen. Fijn om dat te horen…