Schaduw

Vandaag begint de poetsploeg om alle ateliers proper te maken voor de opendeurdagen. Philippe heeft het kunnen regelen dat we nog tot ‘s middags mogen schilderen. Een model heeft hij uiteraard ook geregeld. Omdat we straks alles aan de kant moeten zetten, zullen we een half uur vroeger stoppen. Het wordt dus een snelle portretstudie.

De achtergrond geef ik met enkele flukse borstelstreken vlug wat kleur. Het maakt niet uit dat je de strepen van de borstel nog ziet. Nog voor de ondergrond kan drogen, begin ik aan het silhouet. Ik duw de verf letterlijk vanuit het midden naar de contouren van het model. Al zoekend probeer ik meteen de verhoudingen zo goed mogelijk te vatten. Nog voor de eerste pauze heeft het portret al een herkenbare vorm.

Na de pauze is de sterk verdunde verf al wat gedroogd en kan ik met dikkere verf de vorm gaan opbouwen. Ik tracht goed te observeren en de kleuren meteen op de juiste plaats aan te brengen. Regelmatig bijsturen blijft nodig. Wanneer ik wat afstand neem om mijn werk beter te bekijken, ben ik blij verrast dat de gelijkenis goed zit. Niet treffend, wel herkenbaar. De manier waarop ik het kapsel heb opgelost bevalt me wel, in grote vlakken, zonder de haartjes apart te bekijken. De vorm van het gelaat heb in trefzekere toetsen vlot kunnen opbouwen. Zelfs de kleuren in de schaduw zitten goed, ook in de rug. Dat lukt me meestal niet, of zeker niet zo snel. Eigenlijk heb ik deze laatste les nog veel bijgeleerd.

Volgende week bereiden we de opendeurdagen voor. Kom zeker eens kijken van vrijdag 22 tot zondag 24 juni, tussen 14 en 19 uur.