Denkster

Je kan al aan de compositie zien dat ik dit werk op doek ben begonnen op een dag dat ik weer eens te laat was. Dan blijven enkel de plekjes over waar je een goed zicht op een rug hebt. Dat vind ik helemaal niet erg, want een rug is ook mooi en best wel moeilijk om goed te schilderen. Vanwege de elegante houding van deze denkster verkies ik op doek te werken. Traditiegetrouw en volgens de raad van de meester bouw ik de compositie in grote vlakken op. Daarbij ga ik een beetje op zoek naar een kleurschema, al blijft vooral het zoeken naar de tonale contrasten op dit moment het belangrijkst.

Op zoek naar een kleurschema…

Tegen het eind van de eerste les sta ik er goed voor. De compositie staat er, het kleurschema ligt vast en er zit al behoorlijk wat volume in het lichaam. Ook de achtergrond die vlot en zonder details is opgezet, bevalt me wel. Ik twijfel nog een beetje over het hoofd dat bovenaan wordt afgesneden. Doordat ik de voorgrond wel geslaagd vind, wens ik het toch zo te laten. Die ruimte vooraan geeft de nodige diepte in het schilderij. In die zin stoort het me dus niet dat de bovenkant van het hoofd buiten beeld valt. Toch zal ik die keuze iets robuuster moeten maken.

Compositie afgerond.

Tijdens de tweede les werk ik vooral aan het lichaam en het hoofd verder. Eerst krijgt de rug de volle aandacht, daarna werk ik het kapsel verder uit. Vooral de overgang van het heldere licht op de heup en schouder naar de schaduwpartij van de rug zelf, bezorgt me moeilijkheden. Daardoor merk ik pas op het einde van de les op dat ik uiteindelijk de schouder van T. helemaal uit de kom schilder. Dat zal ik de laatste les moeten rechttrekken.

Die schouder corrigeren gaat op zich vlot. Doordat de arm wat scheef zat uit de kom, klopte de rest van de arm en de knie ook niet helemaal. Dat geeft me wat ruimte om die knie en hand tegelijk wat steviger te zetten. Het speelt me parten dat ik zo weinig van het gelaat zie. Daardoor besteed ik daar meer aandacht aan en nog is het resultaat niet geweldig.

Ondertussen merk ik dat het wit in de achtergrond minder goed werkt dan het wit in de voorgrond. Bij de voorgrond klikt het wit in de vormen van de kussens, wat een stevige samenhang geeft. Bij de achtergrond mankeert daar wat. Door het wat lichtere blauw wat sterker af te lijnen krijgt het nog een beetje samenhang. Ik besluit het zo te laten vanwege het evenwicht met het wit op de voorgrond.

Het goede evenwicht tussen licht en donker bepalen de sfeer van het schilderij.