Frontaal licht

Het is me niet meer duidelijk wat ik precies wilde bereiken toen ik aan dit werk begon. Ik maakte het op een groot steinbach-vel. Dat doe ik geregeld  als ik wat losser wil werken. Uiteindelijk straalt het wel iets speels en soepel uit. Dat komt allicht doordat ik er maar twee lessen aan heb gewerkt terwijl ik dacht er drie aan te kunnen besteden. Door omstandigheden kan ik morgen niet naar de academie. Het zal dus in deze onafgewerkte staat blijven.

Op zich vind ik dat niet erg. Het vertelt iets over mijn werkwijze. Dit is een exemplarisch studiewerk. Je ziet dat ik het hele oppervlak gebruik, dat ik aan alle aspecten van het schilderij tegelijk werk, dat ik alles van bij het begin opzet in vlakken, zoals het een schilder betaamt. Zowel de voor- als achtergrond is stevig opgebouwd en bevindt zich in een gelijkaardige staat van afwerking. In principe is dit net het punt waarop je belangrijke beslissingen kan en moet nemen. De compositie ligt uiteraard al vast. De vragen die bovenkomen spelen zich op het niveau van afwerking. Hoe kan ik de tonaliteit verder uitdiepen, waar moet ik het contrast nog verhogen, waar moet ik het misschien afvlakken? Welke partij wil ik verder uitwerken, welke zaken laat ik zoals ze zijn of maak ik net terug suggestiever? Hoe zal ik de kleuren aanpakken, moet ik ze afzwakken of vergrijzen? Doe ik dat overal of maak ik daar weloverwogen keuzes. In welke mate laat ik mijn penseelvoering meespelen? Leg ik er de nadruk op of net niet?

Het sfeervolle licht blijft me aanspreken.

Nu dit werk niet af is, blijf ik de mogelijkheden ervan zien. En toch weet ik uit ervaring dat het meestal minder sterk wordt als ik het daadwerkelijk afwerk. Vaak vergeet ik het suggestieve te respecteren, soms zit ik nog overal details toe te voegen, zelfs details die er niet toe doen. Zo draait het dan toch uit op een academisch werk waar de sterkte van het beeld wat verloren gaat. Dat blijft een enorm moeilijke oefening.

Wat ik in dit werkje nog altijd geslaagd vind is het sfeervolle licht dat frontaal op het model valt. Dat geeft interessante contrasten en tegelijk zorgt het voor een sterke volumewerking. Misschien net door die koelblauwe achtergrond komt het model warm over. De vraag blijft hoe je net die aspecten kan benadrukken terwijl je verder werkt. En dat met respect voor het figuratieve, je wil niet plots fouten maken tegen anatomie of perspectief. Dat is de uitdaging.