Groot

Ondertussen vijf weken geleden heb ik het plan opgevat om een groot portret te maken op een vierkant doek van 1 meter. Door een afwezigheid en de kerstvakantie die ertussen kwam, heeft het even geduurd voor ik het vandaag kon afwerken.

Hoewel de eerste tekening meteen overtuigend overkwam, werd het vlug duidelijk dat het met de verhoudingen niet geweldig goed zat. Zo’n groot formaat legt veel mankementen bloot zodra je wat afstand neemt. Eerlijk gezegd heeft dit meer dan levensgrote formaat me verrast. Waar je tijdens het schilderen het gevoel hebt dat het best goed in elkaar zit, blijkt dat achteraf helemaal niet het geval te zijn. Het blijft moeilijk om genoeg afstand te nemen tijdens het schilderen. Je moet er dus aan denken regelmatig achteruit te gaan staan om je werk te beoordelen.

De compositie werkt al, de verhoudingen zitten nog niet goed.

Af en toe een foto maken blijkt in dit geval ook te werken. Pas na de tweede les had ik stilaan het gevoel dat het nog wel goed zou komen. En dan nog merkte ik in de laatste les dat het voorhoofd helemaal niet goed zat. De kleuren in  het model werken goed. Die van de achtergrond zijn alweer te fel. Waarom blijft dat zo moeilijk? Op een of andere manier kan ik pas op het einde toegeven dat die felle kleuren niet werken. Dit keer neem ik me voor om binnenkort als het werk droog is, toch de achtergrond nog aan te pakken. Want verder ben ik wel erg tevreden over dit schilderij.

Binnenkort wil ik de achtergrond nog wat afzwakken zodat het model tot zijn recht komt.