Licht en donker

Bij de start van het jaar houden we het bij poses van een lesbeurt. Philippe zoekt nog een beetje uit wie van de modellen op welke dag kan komen. Het is allemaal nog voor verandering vatbaar. We maken deze lessen telkens een volledig schilderij in vier lesuren, tussen zes uur en halftien dus. Voor de nieuwkomers is dat een stevige uitdaging. Voor de meer ervaren schilders uiteindelijk ook, want van hen wordt meer verwacht.

Vorige week liep het goed en dat is deze maandag ook het geval. Met een speelse houding van T. waar wat beweging in zit, blijkt het geen gemakkelijke opdracht, al kan je terecht argumenteren dat net die uitgesproken houding het gemakkelijker maakt om de fouten te herkennen.

Eerste opzet waar het licht en donker al goed is aangegeven.

Bij de eerste opzet zie ik dat het de goede kant opgaat. Ik probeer nog eens de achtergrond naar waarneming op te bouwen. Al blijft het me parten spelen dat ik die tafeltjes en ezels in het atelier niet zo boeiend vind. Als ik me op de figuur concentreer loopt het vlotter. De belichting die van boven vooraan op het model valt, werpt nogal scherpe schaduwen af die ik moet verzachten om het schilderij te doen werken. Uiteindelijk lukt dat verrassend goed en geeft het spel van licht en donker een mooie dieptewerking. Ik geef het gelaat summier weer bij gebrek aan tijd. De ogen verstop ik vakkundig onder het weelderige kapsel.

Het licht en donker in dit werk geeft het volume mooi weer.

Op dinsdag komt S. voor ons poseren. Ik weet nog van vorig jaar dat ik haar gelaatstrekken moeilijk kan vatten. Nu lijkt dat ook voor haar lichaam het geval. Het vooraanzicht geeft wel een mooie compositie. Toch knoei ik met de verhoudingen. Het hoofd wordt wat te groot. Doordat ik iets te veel tijd stop in de achtergrond lukt het me niet de diepte goed te krijgen. De figuur lijkt eerder te zweven dan neer te zitten. Het schilderwerk in het gelaat laat ook te wensen over. Ik heb me dit keer wat overschat.

De achtergrond staat sterker dan het model zelf…