Reeks

Deze les werk ik verder aan mijn reeksje kleine portretten. Na het eerste frontale portret heb ik me een beetje naar rechts verzet. Omdat ik nu een ander uitzicht heb, vraagt dat om een andere compositie. Ik besluit het gezicht groter weer te geven. Zo kan ik nog meer op details werken. Opnieuw ga ik secuur te werk en tracht ik meteen elke toets juist te zetten. Dat is een behoorlijke aanpassing want ik heb de gewoonte snel te werken. Af en toe moet ik mezelf tot de orde roepen, maar al bij al lukt het aardig om geconcentreerd te blijven.

Dit keer wil ik toe te passen wat ik vorige week geleerd heb. Ik tracht de kleuren goed waar te nemen. om ze vervolgens net iets sterker op het doek te zetten. Dat lijkt in eerste instantie wat heftig omdat ik vlak bij het doek sta. Van een afstandje werken die sterke contrasten fantastisch. Dat besef geeft me de vrijheid om dit portret met losse toetsen te modelleren. Dat creëert echt diepte in het schilderij die ik doorgaans bij m’n eigen werk niet ervaar. Dat is weer een stapje vooruit.

Af en toe gewaagd gebruik van kleuren, het blijft harmonisch in evenwicht.

Na de eerste pauze verzet ik me weer meer naar rechts en zoom nog iets in op het gelaat. Uiteindelijk geeft dat aan de reeks zelf een interessante beweging zodat die ook op een inhoudelijke manier meer samenhang krijgt. Soms lopen de zaken vanzelf in de goede richting.

Opnieuw tracht ik mijn toetsen meteen juist te zetten. Het plan is om iets meer van de achtergrond te laten doorschemeren in het eindresultaat. In het gelaat moet ik wat te veel correcties aanbrengen zodat het daar nauwelijks lukt. Met de sterke toetsen en het stevige coloriet vind ik dat uiteindelijk helemaal niet erg. In het haar laat ik wel paars doorschemeren, dat lukt gemakkelijker omdat ik het kapsel sowieso meer suggereer dan het accuraat te schilderen.

Boeiend portret met stevige toetsen in een sterk coloriet.