Wide awake

Schilderen is keuzes maken. Met dit werk besef ik weer dat kiezen ook kan betekenen om iets niet te doen. Dat is net zo goed een keuze. Vaak heb ik de neiging om een schilderij op alle vlakken uit te werken. Om op het hele doek tot op het einde zaken aan te passen en tegen beter weten in te hopen dat het zo beter wordt. Vaak mondt dat uit in een werk dat er te doorwrocht uitziet. Zodat de toeschouwer uiteindelijk niet weet waar eerst kijken.

Ik heb me vrij dicht bij het model gezet zodat ik het gelaat goed kon bekijken. Al snel zag ik hoe ik dit in beeld moest brengen. De figuur valt langs de rechterkant het beeldkader binnen waarbij het gezicht in de bovenste linkerhelft uitkomt. Je krijgt daardoor een sterk diagonale compositie waarbij de blik letterlijk naar de ogen wordt geleid.

Wanneer je een compositie al in je hoofd hebt voordat je begint te schilderen, lukt het vlotter om het werk op te zetten. Een groot deel van dit schilderij is na die eerste opzet niet meer aangepast. Het wit van het schilderdoek, het rood van het laken en de lichte okerkleur van de arm en de romp het ik bewust niet verder uitgewerkt. Naar het gezicht toe ben ik steeds verder in detail gaan werken zodat de nadruk sterk op het gelaat en die zelfbewuste wakkere blik komt te liggen.

Kiezen gaat dus over wat je wel en niet doet. De arm en schouder en zeker de schaduwpartij onder de arm kloppen niet echt. Doorgaans zou ik daaraan werken om het correct te krijgen. In het besef dat het er in dit werk niet toe doet, heb ik (eindelijk) besloten het zo te laten en me te concentreren op de partijen die wel belangrijk zijn. Op die manier voelt het publiek vanzelf waar het mij om te doen is. Dat geeft dit schilderij een kracht die in mijn werk meestal ontbreekt.

Een diagonale compositie die je rechtstreeks naar de wakkere blik leidt.

Met dit portret in verkorting heb ik de lat erg hoog gelegd. Het is een uitstekende oefening in echt kijken. Om een gezicht vanuit deze hoek overtuigend te schilderen moet elk detail goed zitten. Tot hoe licht of donker je het wit van het oog maakt. En dat is bij het ene oog net iets donkerder dan het andere. Dan gaat het er ook weer om hoe precies je een kleur kan mengen om de juiste toon te vinden. En eindelijk eens wat fijnere borstels gebruiken, dat helpt!