Specialisatie

Al vijf jaar lang volg ik schilderkunst aan de academie. Dit jaar start ik mijn eerste jaar specialisatie. Bij Philippe geldt er geen specifieke opdracht in de specialisatiegraad. Het gaat er gewoon om dat je nog beter moet worden in het schilderen van het menselijk figuur. Het blijft de beste leerschool om een goeie schilder te worden. 

Omdat ik vorig jaar soms te veel op routine werkte, heb ik besloten voortaan ‘s avonds in plaats van ‘s morgens naar de academie te gaan. Het geeft een heel andere dynamiek om ‘s avonds te schilderen. En met allemaal nieuwe klasgenoten blijven de pauzes een stuk korter. Meer tijd dus om te schilderen. Hopelijk helpt dat ook om het niveau hoog te houden.

Voor mezelf wil ik iets meer nadruk leggen op het portret. Niet dat ik denk dat ik het lichaam helemaal onder de knie heb, verre van. Een portret is wel dwingender, als daar een detail niet goed zit, valt dat duidelijker op. Je komt daar niet zo gemakkelijk mee weg. Het is meer een kwestie van de lat hoog genoeg te leggen.

Aan mijn tentoonstelling in de bibliotheek heb ik de voorbije maanden behoorlijk wat tijd gespendeerd. Bij de voorbereiding heb ik de meeste werken nog eens terug bekeken. In zekere zin was het een retrospectieve al klinkt dat veel gewichtiger dan wat het was. Ik heb inderdaad mijn werk van de voorbije jaren nog eens onder de loep genomen en gewikt en gewogen of het de moeite was om het te tonen. De meest geruststellende vaststelling was dat het werk van het laatste jaar beduidend beter was dan van de vier jaar daarvoor.

Aan de andere kant is het gemakkelijk om terug te kijken. Je ziet meteen waar je vooruit bent gegaan, en wat je fouten of zwakke punten voordien waren. Het is veel moeilijker om vooruit te kijken. Je weet gewoon niet wat er komt. Je weet zelfs niet helemaal precies wat nu je zwakke punten zijn. Als je niet oplet, besluipt de twijfel je of je wel verder vorderingen kan maken, laat staan dat je nog even krachtig werk kan afleveren. Ach, voor je ‘t weet zit je met de vrees van het witte doek.

Dan is de start van het academiejaar welgekomen: zonder al te veel nadenken opnieuw beginnen schilderen. Met veel plezier stel ik na de eerste les vast dat het een goed begin is. Meteen maak ik een overtuigend portret van Nora. De compositie, contrast, kleur, intensiteit, het zit allemaal behoorlijk goed. Zelfs de achtergrond staat er levendig op.

Eerste snelle studie, portret van Nora.