Hooiruimer

Omdat nog altijd niet iedereen heeft kunnen deelnemen aan een plein-air schilderdag, omdat een van de deelnemers deze keer er in de buurt woont, omdat het zo’n toffe locatie is, omdat er zoveel leuke hoekjes zijn en omdat het zonnetje schijnt, trekken we voor de derde keer naar de abdij van Vlierbeek. Dat het cafeetje vandaag gesloten is, vinden we slechts een beetje jammer. Het komt onze concentratie tenslotte ten goede.

Bij het schilderen van de hoeve had ik al een ouderwets landbouwwerktuig opgemerkt. Het toestel staat tussen hoog gras voor een wal met een stuk eruit. Eigenlijk vraagt die scène om geschilderd te worden. Wat kan een schilder dan anders dan gehoor te geven aan de muze.

Nu ik er wat dichter bijzit slaat even de twijfel toe. Hoe ga ik daar aan beginnen? Die wirwar van recht, schuin, driehoekig, rond en gebogen metaal, zelfs nog in verschillende kleuren, lijkt van dichtbij toch minder aantrekkelijk. Vooral omdat je het op papier toch met enige structuur moet bezielen, wil iemand er enig idee van hebben wat het voorstelt.

Voorbereidende studie.

Verstandig als ik ben, begin ik met potlood en papier en maak een tekening waarin ik de structuur van het ding ontleed. Zo ontdek ik dat dit niet anders kan zijn dan een machine om hooi te ruimer. Deze tekening hoef ik niet minutieus uit te werken. Als ik de grote structuren eenmaal beet heb in mijn hoofd ben ik klaar voor een gedetailleerde schets op mijn vel aquarelpapier. Nu moet ik zorgen dat ik de hooiruimer goed in het blad plaats, met ruimte voor de donkere muur erachter.

Als de tekening subtiel is opgezet en de ergste fouten weggewerkt, begin ik met een lichte wassing voor de lichte kleuren, eerst het lichtblauw van de machine zelf, dan het roestige bruin van de wielen en ruimers. Daarna pak ik de achtergrond aan, eerst het groen, dan de muur en daarna de bomen. Op die manier heeft de verf tijd om te drogen en kan ik cyclisch verder blijven werken. De goed raad van de meester in het achterhoofd, werk ik rustig, laag op laag en durf ik behoorlijk donker te gaan. Ik merk dat die aanpakt loont. Na een paar uur schilderen staat mijn hooiruimer mooi te pronken voor die oude muur. Het zonlicht valt speels op de machine.

Omdat het café dicht is maak ik nog snel een schets van de omgeving als afsluiter.