Gemeentemuseum en de Mesdag collectie

Nogal vroeg uit bed vandaag omdat we om tien uur in het Gemeentemuseum in Den Haag een rondleiding krijgen op de tentoonstelling Julio Gonzalez en Picasso. Omdat we vooral niet te laat willen zijn, komen we een half uur te vroeg aan. Gelukkig mogen we al binnen in de gang zodat we de ijzige kou niet moeten trotseren.

Cactus Man II van Julio González.

De tentoonstelling draait vooral om het werk van beeldenmaker Julio González, die een eenvoudige lasinstallatie gebruikte om zijn werken te vervaardigen. Dat hij wat werk van Picasso heeft uitgevoerd en hem goed kende is blijkbaar genoeg reden om de beroemde kunstenaar in de titel te vermelden. Er moet natuurlijk wat volk gelokt worden. Gelukkig ligt de focus daadwerkelijk op het werk van González. De degelijke uitleg van de gids maakt het rijkelijk gevulde overzicht helder en interessant.

Nadien hebben we nog ruim tijd om de andere zalen van het Gemeentemuseum te verkennen. Ik loop eerst langs de collectie modernen en struin langs het werk van de Belg Jean Brusselmans. Zijn kinderlijke schilderijen hebben inderdaad een eigen charmant karakter. Maar in het echt geven ze een zwakkere indruk dan als afbeelding op de site.

Molen bij zonlicht (1908) Piet Mondriaan.

Na een verkwikkende lunch op de overdekte binnenplaats is er nog tijd voor Mondriaan en De Stijl. Het is een degelijk overzicht van een boeiende periode uit de Nederlandse kunstgeschiedenis. Het is zo interessant dat we de tijd uit het oog verliezen en plots merken dat we al aan De Mesdag Collectie moesten staan!

In gedachten verzonken, Antonio Mancini.

Daar wacht ons een rondleiding door de collectie van kunstenaar en verzamelaar Hendrik Willem Mesdag. Al zijn we te laat, we kunnen nog aansluiten en krijgen nog behoorlijk wat informatie. Achteraf hebben we nog even tijd om zelf door de zalen te wandelen. Voor de schilders onder ons is het een heerlijke ontdekkingstocht. Heel wat namen uit de school van Barbizon (Rousseau, Corot, Daubigny) en de Haagse School (Israëls, Roelofs, Mauve en de gebroeders Maris) zijn hier terug te vinden. Ik leer zelfs een kunstenaar kennen waar ik nog nooit van gehoord heb: Antonio Mancini, supermoderne schilder voor zijn tijd.

Onder de kiosk sta je ongeveer 14 meter van het imposante schilderij vandaan.

Als toetje bezoeken we een kilometer verderop nog het Panorama dat Mesdag maakte. Zo’n supergroot schilderij is toch altijd de moeite. Al is het ook een beetje jammer dat we niet wat dichterbij kunnen gaan kijken. Na sluitingstijd hebben we nog een half uurtje voor de bus ons komt oppikken. We zetten ons nog een kwartiertje op een terras met een warme kop thee in de laatste zonnestralen. Een perfecte afsluiter van een inspirerende dag.