Kasteelhoeve d’Ursel

Op de natste dag van de ganse zomer (hoop ik, voor de rest van de zomer) trekken we naar de kasteel d’Ursel in Grobbendonk. Deze bijgebouwen zijn het enige wat nog rest van het oorspronkelijke kasteel. En ook deze gebouwen zijn ondertussen in niet al te beste staat. Voor schilders is dat wel prettig, wij houden wel van een beetje verval. Dat geeft wat extra karakter aan ons werk.

Het toegangsgebouw vanop de binnenplaats gezien.

Maar het weer zit wel wat tegen. ‘s Morgens lukt het nog om op de binnenplaats te gaan zitten en het toegangsgebouw te schilderen. Met al die ramen en kantelen is het een flinke oefening op perspectief. Ik beperk me tot enkele potloodlijnen die de grote richtingen aangeven. Meteen daarna schakel ik over op kleur. Je ziet aan het schilderij dat het een grauwe dag gaat worden.

Schets met pen van het toegangsgebouw.
Een flink verzakt afdak, dat vinden wij schilders best wel tof.

Iets later begint het almaar meer te druppelen. Gelukkig zijn hier wel wat hoekjes om te schuilen tegen de regen. Al snel zitten de weinige schilders naar beste vermogen beschut onder een of andere afdak. Wat je vandaar ziet moet dan maar aan het papier toevertrouwd worden. Niet ideaal, maar iedereen blijft er goedgezind onder. Uiteindelijk zit je zo wat dichter bij elkaar en dat nodigt weer uit om te babbelen. In de namiddag komt zowaar een ijskar langs waar sommigen niet aan kunnen weerstaan.

Een kasteelhoeve zonder torentje, dat kan natuurlijk niet.

Uiteindelijk wordt het nog een fijne dag die me nog lang zal bijblijven. Wellicht komen we volgende jaar terug voor een herkansing met beter weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.