Heggekapel

Dit is de heetste dag van de zomerschilderdagen, 37 graden in de schaduw. Gelukkig staat de omgeving van de Heggekapel in Poederlee vol bomen. Die zorgen voor meer dan welgekomen schaduw. Onder een boom is het sowieso koeler dan elders. We zijn toch blij dat er na de middag een briesje opsteekt. Dat brengt de nodige verkoeling, al vliegen mijn tekeningen er bijna door weg.

Ik neem even de tijd om de omgeving in me op te nemen. De kapel met de bidweg ervoor heeft wel iets, maar het is niet eenvoudig om daar een schilderijtje van te maken. Ik loop eens rond en vind uiteindelijk de achterkant van de kapel nog het meest inspirerend. De zon belicht slechts de helft van de kapel. Omdat ik er niet ver vanaf kan gaan zitten, besluit ik die felle perspectief als een uitdaging op te vatten. Ik maak eerst een schets om de moeilijke punten te achterhalen.

Een snelle schets legt de moeilijke punten van deze perspectief oefening bloot. Altijd nuttig om dat even na te gaan.

Het torentje bovenop de kapel past maar net in de tekening. Daar moet ik bij m’n aquarel rekening mee houden. In zacht potlood bouw ik voorzichtig de constructie op. Ik meet voor de verandering een en ander na, doorgaans teken ik m’n landschappen op het gevoel. Bij een gebouw met zo ‘n opvallende perspectief blijft het beter om de zaken goed na te kijken. Ik kamp een beetje met zonlicht en schaduwvlekken van het gebladerte op mijn papier. Plein-air tekenen is niet altijd gemakkelijk.

De opvallende perspectief komt goed over in de aquarel. Er zitten nog wat kleine foutjes in, daar lig ik niet wakker van. Achteraf vind ik het wel jammer dat het zonnige effect niet goed overkomt.

Tijd voor een verkwikkende lunch, voor de verandering kunnen we aan een picknicktafel in de schaduw aanschuiven. Na een gezellige babbel gaan we opnieuw aan de slag. Zelf haal ik mijn pasteldoos boven en zoek een plaatsje voor een iets klassieker zicht op de kapel. Aan de zijkant gooit het zonlicht grillige schaduwen op het dak en de gevel van de kapel. Dat levert een fraai beeld op. Met de felle pastels op donkerblauw papier geeft dat een boeiend effect.

Het felle zonlicht komt in deze pastel overtuigend over.

Nu heb ik het wel gehad met die kapel. Naast de kapel ligt een verdroogde  wei met twee paardjes in een stal. Die stal vind ik wel iets hebben. Eerst maak ik een snelle schets om de compositie vast te leggen. Het resultaat bevalt me wel zodat ik even later aan een volgende aquarel begin. Zo’n tafereel vind ik fijn om te schilderen. Hier vind ik het gemakkelijker om de dingen wat los te laten. Het hoeft allemaal niet zo precies te zijn. Alleen jammer dat de paarden in de diepe schaduw van de stal staan. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Snelle schets van de stal om de compositie vast te leggen.
De palen van de omheining op de voorgrond geven een sterk gevoel van diepte. Ook het bos aan de rechterkant heeft een goeie dieptewerking.

Wegens de hitte besluiten we iets vroeger dan gewoonlijk te stoppen en nog een terras op te zoeken, met een ijsje of een pint. Ook dat hoort bij de zomerschilderdagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.